H διαδικασία καταμέτρησης και αποτίμησης των σοβαρών τραυματισμών στους Ευρωπαϊκούς δρόμους δεν είναι επαρκής, γεγονός που δημιουργεί δυσκολίες στη βελτίωση της Οδικής Ασφάλειας.

Με την Οδική Ασφάλεια να αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κοινωνικά ζητήματα, οι Ευρωπαίοι αναζητούν τρόπους μείωσης των τροχαίων ατυχημάτων.

Σε αυτό το πλαίσιο, έχει τεθεί ο φιλόδοξος και προς το παρόν, μη επιτεύξιμος, στόχος της μείωσης των θανάτων και σοβαρών τραυματισμών από τροχαία ατυχήματα κατά το ήμισυ έως το 2030, καθώς και τον μηδενισμό τους έως το 2050.

Δυστυχώς, απέχουμε πολύ ακόμη από τα παραπάνω και παράλληλα, απαιτούνται πολλές ενέργειες ώστε να διαμορφωθεί το υπόβαθρο, ώστε να καταστούν εφικτά.

Χαρακτηριστικά, η μείωση θανάτων και σοβαρών τραυματισμών στις 24 χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά την περίοδο 2013-2023, έφτασε στο 16% και 13% αντίστοιχα, ποσοστό που απέχει παρασάγγας από το 50%, που είναι επιθυμητό έως το 2030.

Όπως αποκαλύπτει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφαλών Μεταφορών (European Transport Safety Council), οι περισσότερες κυβερνήσεις δεν έχουν πλήρη εικόνα για τους σοβαρούς τραυματισμούς που προκύπτουν από τροχαία ατυχήματα, γεγονός που προφανώς δεν τις βοηθάει ώστε να κάνουν τις σωστές ενέργειες για βελτίωση της Οδικής Ασφάλειας.

Με βάση τις διαδικασίες που ακολουθούνται, οι περισσότερες επίσημες στατιστικές για τους τραυματισμούς από τροχαία ατυχήματα στην Ευρώπη προέρχονται από αναφορές της αστυνομίας.

Ωστόσο, η εκτίμηση των αστυνομικών κατά τη διάρκεια της καταγραφής μπορεί να μην είναι πλήρης, ενώ σπάνια παρακολουθούνται οι περιπτώσεις ατυχημάτων που αφορούν πεζούς ή ποδηλάτες, αν σε αυτά δεν εμπλέκεται και μηχανοκίνητο όχημα (μοτοσικλέτα ή αυτοκίνητο).

Πέραν της αστυνομίας, μια πηγή πληροφόρησης για τα στατιστικά στοιχεία των τραυματισμών προέρχεται από τα νοσοκομεία, ωστόσο η σύνδεση των δύο πηγών (δεδομένα αστυνομίας και νοσοκομείων) είναι δύσκολο να συνδυαστούν με επιτυχία.

Για παράδειγμα, οι γιατροί ενός νοσοκομείου θα ενδιαφερθούν για τη σοβαρότητα ενός τραυματισμού και όχι για τον τόπο όπου αυτό συνέβη, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να προσδιοριστούν επικίνδυνα σημεία κλπ.

Σύμφωνα με επίσημες στατιστικές, υπολογίζεται πως περίπου 1.291.000 άνθρωποι τραυματίζονται ετησίως στους δρόμους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με 141.000 εξ αυτών των περιπτώσεων, να αφορούν σε σοβαρούς τραυματισμούς, όμως θεωρείται σχεδόν βέβαια πως ο αριθμός αυτός δεν είναι έγκυρος, αλλά σαφώς μικρότερος του πραγματικού.

Ενδεικτικά αναφέρουμε επ’ αυτού, πως μια σύγκριση του αριθμού τραυματισμών στην Τσεχία, έδειξε πως η βάση δεδομένων της αστυνομίας περιείχε μόνο το 43% των τραυματισμών που καταγράφηκαν από το δημόσιο σύστημα ασφάλισης υγείας.

Ακόμη, μελέτη στις Κάτω Χώρες κατέδειξε πως η καταγραφή αρχείων για σοβαρούς τραυματισμούς από τροχαία ατυχήματα έφτανε στο 65% σε περιπτώσεις σύγκρουσης με εμπλεκόμενο μηχανοκίνητο όχημα, αλλά μόλις 12% (τραυματισμός πεζού ή ποδηλάτη) αν στη σύγκρουση δεν εμπλεκόταν μοτοσικλέτα ή αυτοκίνητο.

Καταλήγοντας, η αναφορά του ETSC περιλαμβάνει 6 σημεία-κλειδιά, για αύξηση των πιθανοτήτων επίτευξης των στόχων και βελτίωσης της ασφάλειας στους δρόμους:

Ασφαλείς ταχύτητες: Διαχείριση της ταχύτητας σε επίπεδα κατάλληλα για το οδικό περιβάλλον.

Ασφαλείς δρόμοι: Σχεδιασμός και συντήρηση υποδομών που μειώνουν τον κίνδυνο συγκρούσεων και ελαχιστοποιούν τη σοβαρότητα των τραυματισμών.

Ασφαλή οχήματα: Προώθηση τεχνολογιών ασφάλειας οχημάτων που αποτρέπουν τις συγκρούσεις και προστατεύουν τους επιβαίνοντες και τους ευάλωτους χρήστες του οδικού δικτύου σε περίπτωση σύγκρουσης.

Ασφαλείς χρήστες του οδικού δικτύου: Ενθάρρυνση της υπεύθυνης συμπεριφοράς των χρηστών του οδικού δικτύου μέσω της κατάρτισης και εκπαίδευσης των οδηγών, της επιβολής της νομοθεσίας και των κινήτρων.

Διακυβέρνηση και διαχείριση: Εξασφάλιση της ανάληψης ευθύνης από τους ηγέτες, διασφάλιση της διαφάνειας, εγγύηση της χρηματοδότησης, βελτίωση της συλλογής δεδομένων και ανάπτυξη εταιρικών σχέσεων.

Φροντίδα μετά το ατύχημα: Διασφάλιση έγκαιρης και αποτελεσματικής αντιμετώπισης έκτακτης ανάγκης και ιατρικής περίθαλψης για την ελαχιστοποίηση των συνεπειών των συγκρούσεων.

ΝΩΝΤΑΣ ΔΟΥΖΙΝΑΣ

Photo: Unsplash – Mathurin Napoly