Η απόσταση ακινητοποίησης κατά την πέδηση στο χιόνι με αρχική ταχύτητα 30 χλμ./ώρα, είναι κατά 11,5 φορές μεγαλύτερη από την αντίστοιχη σε βρεγμένο οδόστρωμα.

Έχουμε αναφέρει πολλές φορές, ότι η οδήγηση είναι μια απαιτητική διαδικασία, την οποία πρέπει να παίρνουμε στα σοβαρά και να μην αφήνουμε τίποτα στην τύχη του.

Με τις καιρικές συνθήκες των τελευταίων, αλλά και των προσεχών ημερών, να χαρακτηρίζονται από πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, χιόνι και παγετό, προχωρήσαμε σε μια ιδιαίτερη συγκριτική μέτρηση.

Έχοντας διαμορφώσει ειδικά μια κατηφορική ευθεία (κλίση 5%) του Iaveris Park, δοκιμάσαμε την πέδηση με ίδια ταχύτητα στο κοντέρ (30 χλμ./ώρα), σε βρεγμένο και χιονισμένο οδόστρωμα.

Οι διαφορές είναι ενδεικτικές των δύσκολων συνθηκών που συναντά όποιος βρεθεί στο δρόμο αυτές τις ημέρες.

Κατά το φρενάρισμα στη βρεγμένη άσφαλτο, η απόσταση ακινητοποίησης ήταν 8 μέτρα, ενώ όταν πραγματοποιήσαμε την ίδια διαδικασία, ακριβώς δίπλα, στον πάγο-χιόνι, το αυτοκίνητό μας ακινητοποιήθηκε μετά από 92 μέτρα.

Δηλαδή, η απόσταση ακινητοποίησης ενώ κινούμαστε με 30 χλμ./ώρα σε παγετό, είναι κατά 11,5 φορές μεγαλύτερη, από την ακινητοποίηση μετά από φρενάρισμα με ίδια ταχύτητα, στη βρεγμένη άσφαλτο.

"Το αποτέλεσμα της δοκιμής είναι τρομακτικό", σχολιάζει ο εκπαιδευτής της Σχολής Ασφαλούς Οδήγησης, Κωνσταντίνος Ιαβέρης.

"Πρέπει όλοι να καταλάβουμε ότι η μετακίνηση στο χιόνι και ιδιαίτερα στο πάγο με συμβατικά ελαστικά είναι αδύνατη και άκρως επικίνδυνη.

"Έτσι λοιπόν, πρέπει να περιορίσουμε στο ελάχιστο τις μετακινήσεις μας και μόνο εάν είναι επιτακτική ανάγκη, κινούμαστε με πολύ χαμηλές ταχύτητες, κρατάμε μεγάλες αποστάσεις και αποφεύγουμε δρόμους με μεγάλες κλίσεις".

Δείτε το video