Αυτή την ενδιαφέρουσα άποψη ανέπτυξε κάτοικος σε χωριό της Ουαλίας, όπου δοκιμάστηκε το όριο ταχύτητας 20 μιλίων/ώρα (32 χλμ./ώρα).
Όπως είχαμε γράψει σε παλαιότερο άρθρο, κατά τη διάρκεια του τρέχοντος μήνα η Ουαλία θέτει σε εφαρμογή το σχέδιο μείωσης του ορίου ταχύτητας εντός κατοικημένων περιοχών στα 20 μίλια/ώρα, δηλαδή στα 32 χλμ./ώρα.
Πριν από την οριστική υιοθέτησή του, το σχέδιο δοκιμάστηκε πιλοτικά σε 8 τοποθεσίες. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του έγκυρου βρετανικού Guardian, το μέτρο προκάλεσε ανάμικτες αντιδράσεις, από τις οποίες όμως προέκυψαν ενδιαφέροντα επιχειρήματα.
Για να γίνει αντιληπτή του εγχειρήματος ο Mark Drakeford, Πρώτος Υπουργός όπως ονομάζεται στην Ουαλία ο Πρωθυπουργός της χώρας, ταξίδεψε σε μια από τις τοποθεσίες πιλοτικής εφαρμογής, το χωριό St. Brides Major, ώστε να μιλήσει ο ίδιος με κατοίκους, οι οποίοι βίωσαν την εμπειρία της κίνησης με χαμηλότερη ταχύτητα εντός κατοικημένης περιοχής.
Σύμφωνα με τον Ουαλό πρωθυπουργό, η πιο εντυπωσιακή μαρτυρία προήλθε από τα μικρά παιδιά. «Ανέφεραν πως ο αριθμός των ατόμων που περπατούν ή πηγαίνουν με δίκυκλο προς το σχολείο, αυξήθηκε από το 40% στο 70%», δήλωσε ο Drakeford. «Όταν πηγαίνουν στο σπίτι μπορούν να παίξουν στους δρόμους με τους φίλους τους, χωρίς οι γονείς τους να ανησυχούν ότι τα αυτοκίνητα κινούνται πολύ γρήγορα».
Ένας ιδιοκτήτης καταλύματος Bed & Breakfast, ο Chris Davies, τάσσεται σαφώς υπέρ της μείωσης του ορίου ταχύτητας: «Έχω περάσει εδώ όλη μου τη ζωή και το όριο ταχύτητας ήταν 30 μίλια/ώρα (48 χλμ./ώρα). Από τότε που έγινε 20 μίλια/ώρα είναι υπέροχο. Οι δρόμοι είναι πιο ήσυχοι και ασφαλείς για όλους, συμπεριλαμβανομένων των 6 εγγονιών μου. Για να διασχίσει κάποιος το χωριό απαιτούνται 40 επιπλέον δευτερόλεπτα. Αν αυτός ο χρόνος σώσει μια ζωή, τότε αξίζει τον κόπο».
Αυτή η τοποθέτηση αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα, αν προσθέσουμε και τα λόγια του Toni Marley, ο οποίος διατηρεί επιχείρηση στον κεντρικό δρόμο του χωριού και έγινε μάρτυρας θανατηφόρου τροχαίου, όταν ένα παιδί χτυπήθηκε από μοτοσικλετιστή ο οποίος κινούνταν εντός ορίου ταχύτητας με 30 μίλια/ώρα. «Ξέρω πως αυτό το παιδί θα ήταν ζωντανό τώρα, αν ο οδηγός κινούνταν με 20 μίλια/ώρα. Συμφωνώ απόλυτα (με το μέτρο)».
Ακόμη, η Giselle Hodgkinson, δασκάλα Zumba στο χωριό, σχολίασε: «Οι κυρίες που έρχονται στο μάθημα έχουν πολύ λιγότερο άγχος τώρα. Νομίζω πως αυτό το μέτρο έκανε τους ανθρώπους να κινούνται πιο αργά και να γίνουν πιο ευγενικοί».
Πάντως, δε βλέπουν όλοι θετικά τη μείωση του ορίου ταχύτητας, αφού υπάρχουν και «παρενέργειες», όπως η εικόνα ανυπόμονων μοτοσικλετιστών που πραγματοποιούν προσπεράσεις σε οδηγούς οι οποίοι τηρούν τα νέα όρια ταχύτητας.
Σφοδρές αντιδράσεις υπάρχουν πάντως στην κωμόπολη Buckley, στην Βόρεια Ουαλία, όπου ο δημοτικός Σύμβουλος Adie Parry, έχει ήδη συγκεντρώσει 60.000 υπογραφές ενάντια στο μέτρο, ενώ ταυτόχρονα βρίσκεται στα πρόθυρα παραίτησης.
«Αν πρόκειται για χωριό με μικρό πληθυσμό και δρόμους με στροφές, έχει νόημα. Η πόλη μας είναι πολύ διαφορετική – σχεδόν 20.000 άνθρωποι έρχονται και φεύγουν δύο φορές την ημέρα», ήταν τα λόγια του Parry, ο οποίος συνέχισε. «Τα χρήματα που ξοδεύονται για αυτό είναι τραγελαφικά, όταν οι περισσότεροι άνθρωποι αισθάνονται οικονομική στενότητα, όταν το σύστημα Υγείας έχει λίστες αναμονής και η φτώχεια αυξάνεται».
Σε πολιτικό επίπεδο, η κυβέρνηση της Ουαλίας δεν προτίθεται να νομοθετήσει παντού ως ανώτατο όριο ταχύτητας τα 20 μίλια/ώρα, αλλά μόνο «όπου χρειάζεται». Στατιστικά, η κίνηση αυτή αναμένεται να επιφέρει σε ετήσια βάση, μείωση συγκρούσεων κατά 40%, καθώς και 10 λιγότερους θανάτους και 2.000 τραυματισμούς.
Τέλος, αξίζει να αναφερθεί πως ένα σημαντικό επιχείρημα απέναντι σε αυτό το μέτρο είναι οικονομικό και αφορά στο κόστος υλοποίησης της μείωσης του ορίου ταχύτητας.
Συνολικά, υπολογίζεται πως το κόστος υλοποίησης θα ξεπεράσει στα 30 εκατομμύρια λίρες, ενώ η αύξηση στους χρόνους ταξιδιού θα προκαλέσει χάσιμο 4,5 δις λιρών σε χρονικό ορίζονται 30 ετών.
Ωστόσο, η οπτική του Ουαλού πρωθυπουργού, είναι διαφορετική: «Είμαστε περισσότερο σίγουροι για το γεγονός ότι τα 32 εκατομμύρια λίρες που θα ξοδευτούν για την υλοποίηση αυτής της πολιτικής, θα οδηγήσουν σε ετήσιες οικονομίες της τάξης των 92 εκατομμυρίων λιρών για το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Πρόκειται για ένα μοντέλο επένδυσης-για-αποταμίευσης. Πιστεύω πως οι άλλοι θα ακολουθήσουν σύντομα, προς τον δρόμο που ακολουθεί τώρα η Ουαλία».
ΝΩΝΤΑΣ ΔΟΥΖΙΝΑΣ
